Nota wydawcy

Najświętsza Ofiara składana przez Jezusa Ojcu za zbawienie świata jest również ofiarą dziękczynną. Komunia Święta uzdalnia człowieka do wdzięczności. Dziękczynienie za ten wielki dar towarzyszyło naszej Świętej przez całe życie. Uwielbiała Jezusa ukrytego w jej sercu, ale odkrywała Boga także w świecie, szczególnie w cudach stworzenia. „Czuję się szczęśliwa, gdy jestem w kontakcie z tak piękną przyrodą, iż mogłabym spędzać całe godziny na jej kontemplacji” – wyznała w jednym z listów do Piotra. Piękno przyrody, które dostrzegała i uczyła dostrzegać swoją rodzinę, pobudzały Joannę do uwielbienia ich Stwórcy. Życie Świętej, wypełnione szczęściem obcowania z Jezusem Eucharystycznym, radością a nieraz i heroicznym uśmiechem, było prawdziwie hymnem na cześć Stwórcy. Jednoczenie się z Jezusem w Eucharystii każdego dnia przybliżało Joannę do nieba. Bóg żył w niej, a ona w Bogu – wśród trudu, pracy i problemów znanych każdej rodzinie. Świętość w codzienności – to coś, co w przypadku św. Joanny szczególnie zachwyca. Tymczasem źródło tej świętości – Msza Święta – jest otwarte przed każdym z nas. Jak z niego czerpać? Zapytajmy o to samą Świętą.